نورپردازی لایه‌ای؛ چطور خانه را دنج‌تر کنیم
با ترکیب نور عمومی، نور موضعی و نور تزئینی می‌توان هر اتاق را از یک فضای بی‌روح به فضایی گرم و لایه‌لایه تبدیل کرد. در این یادداشت اصول چیدمان نور را مرور می‌کنیم.
- نگار موحد
- ۱۳ شهریور ۱۴۰۵
- ۶ دقیقه
- ۱۹۵۸ بازدید
نورپردازی لایه‌ای یعنی چه؟
نورپردازی لایه‌ای یعنی به‌جای اتکا به یک لوستر وسط سقف، از چند منبع نور در ارتفاع‌ها و کاربردهای مختلف استفاده کنیم. این سه لایه عبارت‌اند از نور عمومی، نور موضعی و نور تزئینی. وقتی این سه با هم کار کنند، اتاق عمق پیدا می‌کند و سایه‌های سخت از بین می‌رود.
لایه اول: نور عمومی
نور عمومی روشنایی پایه فضا را تأمین می‌کند؛ مثل لوستر، پنل سقفی یا هالوژن توکار. این لایه باید یکدست باشد و نباید تنها منبع نور اتاق بماند.
لایه دوم: نور موضعی
نور موضعی برای فعالیت خاص است: آباژور مطالعه کنار مبل، چراغ رومیزی روی میز کار یا نور زیرکابینتی آشپزخانه. این لایه معمولاً نور گرم‌تری دارد.
لایه سوم: نور تزئینی
اینجا جای ریسه‌های نوری، تابلو نئون، لامپ ماه و نور مخفی پشت تلویزیون است. این لایه کاربردی نیست؛ حس فضا را می‌سازد.
چند قاعده ساده
- در هر اتاق دست‌کم سه منبع نور مستقل داشته باشید.
- کلید دیمر بگذارید تا شدت نور را با ساعت روز هماهنگ کنید.
- دمای رنگ نورهای یک اتاق را نزدیک هم نگه دارید؛ ترکیب ۲۷۰۰K و ۶۵۰۰K در یک فضا ناهماهنگ دیده می‌شود.
- منبع نور را ببینید نه لامپ لخت را؛ حباب و آباژور از خیرگی جلوگیری می‌کند.
با همین چند تغییر ساده، بدون بازسازی، حال‌وهوای خانه کاملاً عوض می‌شود.
این مطلب برایتان مفید بود؟
